underground part 2

είδος κατοικίας με ... επιρροή...(βαθιά)

Στις κάναβες ..(αγαπημένο και δημοφιλές -ανάγκη τέχνες κατεργάζεται- είδος κατοικίας στην Θήρα. Κατα κανόνα οι κάναβες είναι υπόσκαφα κτίσματα που εμφανίζουν μόνον πρόσοψη με το υπόλοιπο της κατασκευής να βρίσκεται σκαμμένο μέσα σε βουνό ή χώμα. στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελούν τουριστική ατραξιόν, αλλά χρησιμοποιούνται και ως μόνιμες κατοικίες)

Εετσι που σας βλέπω, σαν τα παιδάκια των flintstones είστε!

while listening to snow patrol ... κι αυτοί σε "κάναβα" βρίσκονται!

εκτός απο το αγαπημένο μου αυτην την εποχή το chasing cars, πολύ απλά γιατί, είναι η κατάστασή μου... όσο κι αν δεν συνάδει ,πιά, με το μέρος του ζούμε...

δεν ξέρω, λέω ώρες ώρες, άν άλλος άνθρωπος αγαπάει και θέλει να φευγει τόσο πολύ... να φτιάχνει τις δικές του σχέσεις κι αποστάσεις με τους ανθρώπους και τους τόπους. να τους ζεί ίσα με εκεί που δεν πέρνει. με τους μύθους και την πραγματικότητά τους. με την αδρενάλινη και τιςμελαγχολίες τους.

Τώρα που την πήγαμε "μακριά την βαλίτσα", ξέρεις τι άλλο θα θελα να σου πώ; οτι δεν θα ήθελα να σε δώ να φοβάσαι. αλλά να κάνεις αυτό που σου αρέσει. και σκέφτομαι το τραγούδι "των φόβων!"

πολλοί άνθρωποι παλευουν να βγάλουν απο το κεφάλι τους φήμες, προκαταλήψεις,  "πρέπει"και "μη" των γονιών τους... κάποιοι το καταφέρνουν απο την μια στιγμή στην άλλη κι ετσι έχουν πολύ καιρό να δημιουργούν και να χαίρονται την ζωή τους. άλλοι ζορίζονται και τους πέρνει καιρό μέχρι να τα καταφέρουν και στην πορεία τους με την αδρεναλίνη που κουβαλάνε μπορεί να συμπαρασύρουν κι άλλους ανθρώπους που κατα κανόνα ζορίζονται μαζί τους. άλλοι πάλι, τρελαίνονται. δεν ανέχουν τον μέσα τους πόλεμο μεταξύ των δικών τους θέλω και των ξένων πρέπει. συνήθως είναι αυτοί οι άνθρωποι που δίνουν υπερβολικές διαστάσεις στα πράγματα. ετσι τουλάχιστο νομίζω εγω.
γι αυτό σου λέω, να ξέρεις τους κανόνες, να τους ακολουθείς, αλλά να κάνεις πάντα αυτό που σου αρέσει. και δεν ισχύει που λένε οτι αμα δεν ζοριστείς δε φτιάχνεις χαρακτήρα. αυτό ισχύει στις περιπτώσεις που ο χαρακτήρας θέλει σέρβις... τότε, ναί..

Αυγουστος 2010. εκκλησία Επισκοπής Γωνιάς

Παρασκευή 3 Σεπτεβρίου 2010

στο χωριό μας....

μ αρέσουνε κάτι τέτοια βράδια, που είσαι στα "κέφια" σου και βγαίνουμε βόλτα και γελάς

και κάνεις αστεία και παιχνίδια

κι εγω σου λέω να είσαι ανεξάρτητη και να κάνεις αυτό που θέλεις

και να μην γίνεσαι "πιονάκι" κανενός  (πώ πω τι στερεότυπη έκφραση...30 χρόνια τώρα που μας την μάθαν τα τραγούδια...)

εκτός δε κι αν αυτό πληρώνεται καλά(!) που θα έλεγαν κι οι οικονομολόγοι του σήμερα....

μπα, το χω ξεπεράσει παιδάκι μου, τι λέμε και τι δε λέμε

και τι θα "βρούμε μπροστά μας" και τι οχι...

αυτά είναι παιχνιδάκια κακής ποιότητας

εγω το μονο που θέλω είναι να περνάμε καλά και όσο  μπορούμε να ταξιδευουμε...

να μαστε στο φευγα δηλαδή...

29.8.2010