Μες τις όλες ανακατατάξεις, σήμερα αποφάσισα να σου παρουσιάσω το Ντόμινο!
Το Ντόμινο αυτό, το έπαιζα, αρκετά, απ όσο θυμάμαι όταν ήμουν στην ηλικία σου, κι έκτοτε ήταν φυλαγμένο, ίσως το μοναδικό παιχνίδι που είχα ή έτυχε να "έχει φυλαχτεί" ..
Καλλιόπη, το βρήκες ενδιαφέρον, "cool" όπως είπες, (! ) και μοιάζει να το φχαριστήθηκες!
Κι εγω το ίδιο, τόσα χρόνια μετά, στήνοντάς το μαζί σου!
(Sunday toys 2014..)
Συμπληρωματικό.
Το "αστείο" με το ντόμινο είναι οτι το φτιάχνεις τόση ώρα (το δικό μας παίρνει καμιά ωρίτσα..) για να ... χαλαστεί με εντυπωσιακό τρόπο σε .. μια στιγμή!
Καμιά φορά δε, σκέφτομαι, με χιούμορ τούτη την ώρα, οτι έτσι είναι και η ζωή..
Χωρίς, απαραίτητα, με την έννοια οτι χαλιέται κάτι ολοκληρωτικά στο τέλος, αλλά οτι φτιάχνεται κάτι πολύ ώρα ή καιρό για να το απολαύσει κανείς, μερικές μόνο στιγμές..
(θα μπορούσε να το αναλύσει κανείς επι .. μακρόν το ..φαινόμενο, με ενα σωρό όρους, κοινωνικούς, οικονομικούς κλπ. αλλά... δεν είναι η ώρα του ούτε ο χώρος! )
