Μάιος 2010. τα δυό μας. μεσημέρια στο σπίτι...
η πρώτη φορά που ζήτησες να ακούσεις μουσική με τα ακουστικά! και σου άρεσε....
εσύ και η Λίνα η κουνελίνα
οι παλιές σου καλές.
τις κοιτάζω -τόσο νωρίς...- και λέω τι μικρό και χαριτωμένο ήσουν....μια σταλιά. μια σταλιά ευτυχία. τα χεράκια σου, τα δαχτυλάκια σου, τα λίγα μαλλάκια που είχες...!
όλο νάζι είσαι... κι όλο αστεία...
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
ο κόσμος όλος. αμα είσαι χαρούμενη...
αμα γελάς.. ο κόσμος όλος...
τα ήσυχα (μας) βράδια που η πόλη θα λάμπει σαν μεγάλο καράβι που θα σαι μέσα κι εσύ....
να κάνουμε πράγματα καλλιόπη, πάνω απ όλα να κάνουμε πράγματα....
