Καλλιόπη και λουλούδι (παραδίπλα ήτανε κι ενα κοκοράκι, αλλά δεν το πήρε η φωτογραφία)

προς Άργος και Ναύπλιο. Στο βάθος, φαίνεται η παραλία του Ναυπλίου, μπορεί και του Άργους...!

Διαλέξαμε αυτην τη διαδρομή φευγοντας απο Καλαμάτα, για να περάσουμε απο τον Κολοσούρτη(!!).
Το όνομά του βουνού μας φάνηκε πολύ αστείο -ε, δεν είναι;!- και ... είπαμε να δούμε την διαδρομή!
Μάλιστα, μάθαμε, οτι αυτόν τον δρόμο χρησιμοποιούσαν για πολλά χρόνια και μέχρι πριν απο λίγα χρόνια όλοι όσοι κατευθύνονταν προς Τρίπολη και Καλαμάτα, πιθανότατα και Σπάρτη. Η θέα είναι μοναδική, απίστευτα όμορφη, αλλά ο δρόμος πολύ επικίνδυνος.
Φαντάζομαι τι ταλαιπωρία, καθυστερήσεις, αγωνία και αργοπορία εχει ζήσει ΄τόσος κόσμος μη μπορόντας να κάνει αλλιώς για να φτάσει στον προορισμό του.
Τώρα όμως, με πολύ λιγότερα αυτοκίνητα, η διαδρομή είναι πανέμορφη και αξίζει τον κόπο.








το χωριό "Μύλοι" γνωστό στο παρελθόν για τα σουβλάκια του -τι να βάζανε άραγε μέσα σε αυτά τα σουβλάκια και να είχανε τέτοια φήμη;;-
πλέον όμως, με τους νέους δρόμους, η περιοχή δεν πουλάει σουβλάκια αλλά φτιάχνουνε υπέροχα λουκάνικα με πορτοκάλι!
αν ο δρόμος σας βγάλει απο "Μύλους" αγοράστε τα να τα δοκιμάσετε σπίτι σας...!























































































































ωραίος τίτλος! της τύχης τα καμώματα!






































εδώ, καθίσαμε και μας περιποιηθήκανε.
φάγαμε - καλοφτιαγμένο, νοστιμότατο και
σπι- τι κό!- μουσακά και μαριδούλες.
κι αυτές ολόφρεσκιες και καλοτηγανισμένες!















στο τραπέζι με τον μπαμπά




































































εγω, η μαμά μου και η Μαντώ Μαυρογένους!
πλατεία Ναυπλίου, 17.00, Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009

.