Laughlin, Nevada
21 tuesday January...

beautiful, instead of melancholic, place. you can't call it a city. and it was in the middle of winter time .. but it seemed it's gonna be nice in the summertime

one side ,casino side, is the Nevada side
the other is Arizona.

quiet days of winter, and i don't understand why we need stress in our lives.. ok. we need passion but not stress!

ε, εντάξει "επαρχία" είναι το "Λάφλιν" καμμιά σχέση μετο Βέγκας! Στο πρώτο πάνε όσοι δεν αντέχουν -για τον οποιονδήποτε λόγο.. βλ. οικονομικό!- το δευτερο.
Άλλωστε το Λάφλιν είναι "παιδί" -οικιστικό παιδί!- ενός μικροσκοπικού τύπου ,του μίστερ Λάφλιν, ο οποίος πήγε κι έφταξε ενα μικρό καζινάκι στην νοτιότερη άκρη της Νεβάδας και του ... πουθενά(!) στα ποταμίσσια σύνορα με την κυρία Αριζόνα. Και μου φαίνεται απίθανο ο μικροσκοπικός τύπος να είχε την φιλοδοξία να φτιάξει.... πόλη! Πλήν όμως το καζινάκι του πήγε καλά και κάθε χρόνο "ανέβαζε" καμμια πενηνταριά δωμάτια -γιατί έτσι είναι στην Αμερική, ή το κάνεις ή δεν το κάνεις!- Με αποτέλεσμα να ζηλέψουν σφόδρα οι υπόλοιποι καζινούχοι και να σκεφτούνε "σιγά μην αφήσουμε τον κοντοπίθαρο Λάφλιν να μας φάει την τοποθεσία γωνία, θα κάνουμε κι εμείς τα δικά μας μαγαζιά". Όπερ και εγένετο και βλέπεις το Λάφλιν των 100 κατοίκων το 1984 (!!) σήμερα να είναι πόλη με πανύψηλα ξενοδοχεία. Αλλά είπαμε ετσι είναι η Αμερική. Ή το κάνεις ή δεν το κάνεις!
Και για να τελειώσουμε την ιστορία με τον μικροσκοπικό Λάφλιν, πρέπει να πούμε οτι στην είσοδο της πόλης υπάρχει άγαλμα μετο όνομά του, το οποίο κοιτά και ο ίδιος απο την ταράτσα του ξενοδοχείου του την ώρα που μετράει τα ψιλά απο τους κουλοχέρηδες ...