Κι όσο χειμωνιάζει, τόσο εχω ανάγκη να (σε) κοιτάζω σε αυτές τις φωτογραφίες. τις καλοκαιρινές. γιατί, κάθε καλοκαίρι μαζί σου, είναι διαφορετικό. αλλιώτικο. μεγαλώνεις, αλλάζεις.. γίνεσαι αλλιώς... το περίεργο είναι οτι τελευταία μου αρέσει να ακούω παλιά τραγούδια, κι όλο κάτι να περιμένω, είναι κι αυτό μιάς μορφής ελπίδα.. κάτι να περιμένω.. ξέρω ούτως ή άλλως, οτι του χρόνου θα είναι αλλιώς.. για όλους μας. και σύν τοις άλλοις, εχω και ενα φόβο βαθύ για τα χρόνια που περνάνε. ..