πασχαλιάτικα..ή κιθαρίστας ή ντράμερ

καλά μου τα έλεγε ο πατέρας σου, αλλά που να καταλάβω.. που να καταλάβεις αμα δεν ζήσεις και λίγο σαν μετανάστης.

τι με έπιασε σήμερα το πρωί "γιορτινιάτικα" .. τίποτε ιδιαίτερο, απλά κοιτάζω μερικές διαφορές, τίποτε το φοβερό, απο αυτές που υπάρχουν παντού και πάντα

και μιλάμε και για τις πιο μικρές αν κοιτάξεις γενικώς το συμβαίνει τρυγύρω...

(πώς λέμε εγω καθηγητής μουσικής είμαι, μην κοιτάς που δουλευω στα σκυλάδικα)

ωραία λοιπόν είναι τα χωριά, αρκεί να τα αγαπάς και να μην βρείς κάτι που να σου ταιριάζει παραπάνω..

ώρες ώρες αισθάνομαι τόσο ξένη,  κάτι τέτοιους "αγαθούς" -νομίζω οτι- εκμεταλεύτηκε ο Γιωργάκης που νόμιζε κι αυτός και νομίζανε κι εκείνοι οτι θα κάνουνε την ελλάδα καλύτερη.. πρόκειται βέβαια για τους ανθρώπους που δεν ζούσανε και δεν ζούνε με μαύρο χρήμα οπότε και τους ενοχλούσε η διαφθορά. αυτούς που τα πέρνουνε τι να τους ενοχλήσει; στην καλύτερή τους είναι..

βλέπω

τους έλληνες δημοσιογράφους πως αντιμετωπίζουνε τους έλληνες μετανάστες της Αμερικής..

σαν ενα "παράξενο φρούτο", σαν τους "κονομημένους" (λες και δεν δουλέψανε για να αποκτήσουνε)

τους θεωρούν μάλιστα κομμάτι αλαζόνες και .. αγνώμονες(!) επειδή δεν ασχολούνται με την .."επικαιρότητα" της "πατρίδος" τους. λες και η "επικαιρότητα της πατρίδος τους" θα τους έδινε κανα κομμάτι ψωμί να φάνε.. (σωστά, εξαρτάται απο το πώς το βλέπει κανείς..)

κάποιοι πάλι τους αντιμετωπίζουν κομπλεξικά, όπως ο χωριάτης (ο κατα συνείδηση χωριάτης..) τον "πρωτευουσιάνο"

 ξέρεις τελικώς τι θέλει (και τι αξίζει) ο χωριάτης; τον "πολιτικό" του.

να περνάει να του λέει "μπράβο, μπράβο συγχαρητήρια κλπ.." (και να κουνάει το κεφάλι απο πίσω..)

ψωροκόσταινα είμαστε ώρες ώρες μάτια μου, Βαλκάνια και τουρκομπαρόκ, μην μας θωρείς Ευρώπη..

ή αν το θες πιο σωστά, σταυροδρόμι είμαστε, μεταξυ ανατολής και δύσης.. σε εναν διαρκή πόλεμο δηλαδή..

τον πατέρα σου να ρωτήσεις καμιά μέρα Καλλιόπη όταν θα μεγαλώσεις για να καταλάβεις, κατα πρώτων τι υπέρβαση έκανε να κάτσει τόσα χρόνια εδω.. και κατα δεύτερον το τι σημαίνει "φεύγα"

γιατί, όσο κι αν έχουν ισοπεδωθεί πολλά πράγματα, δεν είναι το ίδιο να σαι στην χώρα σου και να το παίζεις -σχετικά εκ του ασφαλούς- "ροβινσώνας κρούσος" κι 'αλλο να μην έχεις τίποτε να χάσεις και να ξεκινάς απο το μηδέν.

βλέπω

τους έλληνες πολιτικούς πως αντιμετωπίζουνε τους έλληνες μετανάστες της Αμερικής..

μάλλον σαν περιθωριακούς τύπους, μπορεί και "γραφικούς" σαν τους "μπορεί και να έχουνε δίκιο αλλά τι να τους κάνουμε τώρα.." και γενικώς ως κάτι το ξένο μιας και δεν πρόκειται για το κλασικό μοντέλο του διεκδικούμενου ψηφοφόρου..

εκ των οποίων -πολιτικών- οι πιο σοβαροί (που "σπάσανε" δηλαδή και το χουνε ρίξει εντελώς στην πλάκα..) ξέρουνε τι σόι  χώρα κυβερνάνε κι οτι τα "αμερικανάκια" είναι και γαμώ τα παιδιά κι ολίγον απο "κυνηγημένοι" (εκεί άλλωστε θα στείλουνε τα παιδιά τους να σπουδάσουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν με σοβαρότητα στις σημερινές συνθήκες) πλήν όμως που να στεναχωρέσουνε κι αυτούς που μένουνε εδω και τους ψηφίζουνε.... μην την ψάχνεις δηλ. την δουλειά, σε δουλειά να βρισκόμαστε..

δυό πράματα αξίζει να καταφέρεις παιδί μου,

να καταλαβαίνεις τους άλλους και να μπορείς ευκολα να βρίσκεις τα ίσια σου. όταν νομίζεις οτι πάει να σου φύγει το μυαλό (καβάλα στο άλογο που λένε ..) όταν αντιμετωπίζεις δηλαδή παράξενα πράγματα, να μπορείς γρήγορα να ξεπερνάς οτι σε προβληματίζει και να ξέρεις οτι η ζωή είναι γεμάτη αντιθέσεις κι αντιφάσεις κι οτι χωρίς αυτές θα αισθανόμασταν πολύ μόνοι..