Σάββατο 30 Απριλίου 2011

you're so, so, so happy! ή Πάσχα στην Οία (στις κούνιες δηλαδή..!)

συμπληρωματικό,
α, ρε Σαντορίνη, όμορφη, πεντάμορφη κι αγαπημένη....  με κουλουράκια στην τσέπη, πασχαλινά που μοσχοβολάγανε και φαγάκι απο την εκκλησία του ΑιΓιώργη -και κρασάκι φυσικά!- την κάναμε την βολτούλα μας στην Οία πασχαλιάτικα..! μωρέ, δεν παίζεται η ομορφιά αυτού του νησιού και η ασπράδα της Οίας! άντε, με το καλό, καλό μου, του χρόνου βρέ Καλλίτσι, να χουμε οργανωθεί να πάμε και σε κανα τρυγύρω νησάκι για Πάσχα, σε καμμιά Ανάφη, Σίκινο, Φολέγανδρο..η και στην Σίφνο να δούμε τι κάνουνε κι εκεί οι άνθρωποι και οι τόποι..
άκου κι ενα "αστείο" βρε Λόπη, να καταλάβεις σε τι εποχή ζούμε,
λέω προχτές σε μια φίλη οτι "η κόρη μου εχει πάει να αρμέξει" και της φάνηκε λες και της έλεγα οτι σε είχα στείλει στο διάστημα.. "πράσινη ανάπτυξη" σου λένε μετά.. (ναι έχουμε φοβερή γείωση με την φύση σε αυτην την χώρα, τι να σου πώ... πανάθεμά μας...)  ζήτω τα πιστοποιητικά και τα πράσινα άλογα δηλαδή και ο ... πρωτογενής τομέας που λέει κι η περιφέρεια επιμένοντας στην "ποιότητα".... (ναι, ειδικά για όσους μένουνε κοντά στα σύνορα και ψωνίζουνε φτηνότερα απο τις γειτονικές χώρες....)
αγάπη μου λατρεία μου, κουβέντα κι ιστορία μου, γλυκό μου... παιδί..!
(με φόντο την Οία όμως, οχι αλλού, βρέ άντε στο καλό, που θα μας διώξουνε κι απο τη χώρα μας σε λίγο!...επεσε που έπεσε φτήνια, να φύγει κι ο κόσμος δηλαδή -άλλη προπαγάνδα αυτή..- να την πάρουνε ακόμη πιο ευκολα την Ελλάδα δηλαδή...
βρέ, no...










Δευτέρα 25 Απριλίου 2011

στολή.. Ανάστασης!



πασχαλιάτικα..ή κιθαρίστας ή ντράμερ




καλά μου τα έλεγε ο πατέρας σου, αλλά που να καταλάβω.. που να καταλάβεις αμα δεν ζήσεις και λίγο σαν μετανάστης.
τι με έπιασε σήμερα το πρωί "γιορτινιάτικα" .. τίποτε ιδιαίτερο, απλά κοιτάζω μερικές διαφορές, τίποτε το φοβερό, απο αυτές που υπάρχουν παντού και πάντα
και μιλάμε και για τις πιο μικρές αν κοιτάξεις γενικώς το συμβαίνει τρυγύρω...
(πώς λέμε εγω καθηγητής μουσικής είμαι, μην κοιτάς που δουλευω στα σκυλάδικα)

ωραία λοιπόν είναι τα χωριά, αρκεί να τα αγαπάς και να μην βρείς κάτι που να σου ταιριάζει παραπάνω..

ώρες ώρες αισθάνομαι τόσο ξένη,  κάτι τέτοιους "αγαθούς" -νομίζω οτι- εκμεταλεύτηκε ο Γιωργάκης που νόμιζε κι αυτός και νομίζανε κι εκείνοι οτι θα κάνουνε την ελλάδα καλύτερη.. πρόκειται βέβαια για τους ανθρώπους που δεν ζούσανε και δεν ζούνε με μαύρο χρήμα οπότε και τους ενοχλούσε η διαφθορά. αυτούς που τα πέρνουνε τι να τους ενοχλήσει; στην καλύτερή τους είναι..

βλέπω
τους έλληνες δημοσιογράφους πως αντιμετωπίζουνε τους έλληνες μετανάστες της Αμερικής..
σαν ενα "παράξενο φρούτο", σαν τους "κονομημένους" (λες και δεν δουλέψανε για να αποκτήσουνε)
τους θεωρούν μάλιστα κομμάτι αλαζόνες και .. αγνώμονες(!) επειδή δεν ασχολούνται με την .."επικαιρότητα" της "πατρίδος" τους. λες και η "επικαιρότητα της πατρίδος τους" θα τους έδινε κανα κομμάτι ψωμί να φάνε.. (σωστά, εξαρτάται απο το πώς το βλέπει κανείς..)
κάποιοι πάλι τους αντιμετωπίζουν κομπλεξικά, όπως ο χωριάτης (ο κατα συνείδηση χωριάτης..) τον "πρωτευουσιάνο"
 ξέρεις τελικώς τι θέλει (και τι αξίζει) ο χωριάτης; τον "πολιτικό" του.
να περνάει να του λέει "μπράβο, μπράβο συγχαρητήρια κλπ.." (και να κουνάει το κεφάλι απο πίσω..)
ψωροκόσταινα είμαστε ώρες ώρες μάτια μου, Βαλκάνια και τουρκομπαρόκ, μην μας θωρείς Ευρώπη..
ή αν το θες πιο σωστά, σταυροδρόμι είμαστε, μεταξυ ανατολής και δύσης.. σε εναν διαρκή πόλεμο δηλαδή..

τον πατέρα σου να ρωτήσεις καμιά μέρα Καλλιόπη όταν θα μεγαλώσεις για να καταλάβεις, κατα πρώτων τι υπέρβαση έκανε να κάτσει τόσα χρόνια εδω.. και κατα δεύτερον το τι σημαίνει "φεύγα"
γιατί, όσο κι αν έχουν ισοπεδωθεί πολλά πράγματα, δεν είναι το ίδιο να σαι στην χώρα σου και να το παίζεις -σχετικά εκ του ασφαλούς- "ροβινσώνας κρούσος" κι 'αλλο να μην έχεις τίποτε να χάσεις και να ξεκινάς απο το μηδέν.

βλέπω
τους έλληνες πολιτικούς πως αντιμετωπίζουνε τους έλληνες μετανάστες της Αμερικής..
μάλλον σαν περιθωριακούς τύπους, μπορεί και "γραφικούς" σαν τους "μπορεί και να έχουνε δίκιο αλλά τι να τους κάνουμε τώρα.." και γενικώς ως κάτι το ξένο μιας και δεν πρόκειται για το κλασικό μοντέλο του διεκδικούμενου ψηφοφόρου..
εκ των οποίων -πολιτικών- οι πιο σοβαροί (που "σπάσανε" δηλαδή και το χουνε ρίξει εντελώς στην πλάκα..) ξέρουνε τι σόι  χώρα κυβερνάνε κι οτι τα "αμερικανάκια" είναι και γαμώ τα παιδιά κι ολίγον απο "κυνηγημένοι" (εκεί άλλωστε θα στείλουνε τα παιδιά τους να σπουδάσουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν με σοβαρότητα στις σημερινές συνθήκες) πλήν όμως που να στεναχωρέσουνε κι αυτούς που μένουνε εδω και τους ψηφίζουνε.... μην την ψάχνεις δηλ. την δουλειά, σε δουλειά να βρισκόμαστε..
δυό πράματα αξίζει να καταφέρεις παιδί μου,
να καταλαβαίνεις τους άλλους και να μπορείς ευκολα να βρίσκεις τα ίσια σου. όταν νομίζεις οτι πάει να σου φύγει το μυαλό (καβάλα στο άλογο που λένε ..) όταν αντιμετωπίζεις δηλαδή παράξενα πράγματα, να μπορείς γρήγορα να ξεπερνάς οτι σε προβληματίζει και να ξέρεις οτι η ζωή είναι γεμάτη αντιθέσεις κι αντιφάσεις κι οτι χωρίς αυτές θα αισθανόμασταν πολύ μόνοι..

Τρίτη 19 Απριλίου 2011

16.4.2011 it's always a beautiful day when you smile..











easter -pack 2011!






i love you like that..



i love when you are around me.. i enjoy your presence... and i wanna do so many things with you..

Κυριακή 17 Απριλίου 2011

i like that you're scared!


in this life you should always be scared,

-and humble my love..- and never overestimate other people's abilities. and specially, when they try dangerous things!

i love that expression you have my love... i really love it... this curiosity and scare..

you're cautious and skeptical...

Παρασκευή 1 Απριλίου 2011

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

μούσες και μουσίτσες









Άκου βρέ Καλλιόπη, βρε μουσίτσα μικρή τι εχω να σου πώ. Τώρα που είσαι μικρή είναι εύκολο να σου τα λέω, γιατί συμφωνείς γλυκά και αθώα με όλα. Τα ακούς και χαμογελάς. "Ναι;"σε ρωτάω. "ναι" μου απαντάς. Αργότερα, που θα "μεγαλώσεις" θα στα λέω και το πολύ - πολύ να σκέφτεσαι "ωχ, πάλι αυτη η μάνα μου..." Η ακόμη χειρότερα να αρχίσεις να προβληματίζεσαι και να μπλέκεις..
Άκου τα τώρα που είσαι chica, chicita, κι οχι κατσίκα..(!)
Τώρα που το ξανασκέπτομαι, κι έχουν επικαιροποιηθεί και οι κινέζοι (τους αποζητά εσχάτως αγωνιωδώς ο πρωθυπουργός μας, ενας -ακόμη- της γνωστής οικογένειας - για δυναστεία θα μιλήσουν οι "ιστορικοί"... - Παπανδρέου, που κυβερνά τον τόπο, προκειμένου να ρίξουν κανα γιέν και να σωθεί η οικονομία της χώρας μας, διότι όσοι την κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια τα φάγανε τα φράγκα κι έχουμε μείνει.. φλούδα) τώρα λοιπόν που οι Κινέζοι είναι επίκαιροι και .. αναγακαίοι για το έθνος μας, εγω σκέπτομαι οτι ακόμη κι αν γίνεις Κινέζα (με την ευρύτερη έννοια του όρου...) φρόντισε τουλάχιστο να εξελιχθείς -με την ανάλογη εκπαίδευση..- σε γκεισα (με την σαφή έννοια του όρου κι οχι με αυτην που αρέσκονται να της δίνουν οι ανόητοι και οι στερημένοι..).
Σε αυτό θα σε βοηθήσει και το όνομά σου, θυμίζοντας σου τις Μούσες της -ελληνικής- αρχαιότητας, που είχαν εκπαιδευτεί και προήγαγαν τις τέχνες και τα γράμματα στην υπηρεσία του περιβάλλοντός τους, όπως οι ευγενείς και απόμακρες γκεισες της Κινεζικής φιλοσοφίας και κουλτούρας.
Μάθε και το εξής για το όνομά σου, που "τσίμπησες" απο την προγιαγιά μας.
Κατά τον Ησίοδο η Καλλιόπη ήταν η μεγαλύτερη από τις 9 Μούσες. Προστάτις της επικής ποίησης και της Ρητορικής, καθώς και όλων των καλών τεχνών (Καλλιέπουσα).Την Μούσα Καλλιόπη ιδιαίτερα την επικαλούνταν οι ραψωδοί προκειμένου να τους βοηθήσει στην έμπνευση. Με την επίκλησή της ξεκινούν και τα Ομηρικά έπη.
Αν και παρθένος κατά μερικούς η Καλλιόπη φέρεται κατ΄ άλλους ως μητέρα του Ιολέμου, (που τον έκανε με τον Απόλλωνα) ή του Ορφέα ή του Λίνου, του Υμεναίου και του Κομαθέοντα. Πολλοί ήταν και εκείνοι που θεωρούσαν και τον Όμηρο ως γιο της. (δεν τα σχολιάζω, τα περί της παρθενίας της αρχαίας -"μουσίτσας" θα την έλεγε ο Τσιφόρος!- Καλλιόπης...)
Στις παραστάσεις της απεικονίζεται με μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα (σαν έλληνας πρωθυπουργός δηλ. πρωτού πάρει ο κόσμος χαμπάρι οτι έχουμε ξε-μείνει με τις πεπονόφλουδες...) με στέφανο δάφνινο ή χρυσό κρατώντας ή βιβλίο σε κύλινδρο ή πινάκιο και γραφίδα και συχνά με τα έπη του Ομήρου στους πόδες της. (διανοούμενη η μούσα Καλλιόπη, με Ησίοδο ξύπναγε, με Όμηρο κοιμότανε, αλλά μην το πάρεις και πολύ τοις μετρητοίς, γιατί και τα κόμικ μια χαρά είναι..)