kalliopi

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

τουλάχιστο, οι σοκολάτες εδω μέσα δεν μας λείπουνε !

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

απο τις πιο όμορφες ..

30.10.2010 Αγία Θεοδοσία, Ακρωτήρι. Απο τις πιο όμορφες εκκλησίες στον τόπο μας...

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

στην αυλή του σχολείου

Κάθε μεσημέρι πρωτού φύγουμε απο το σχολείο επιμένεις να κάνεις "κούνα - κούνα"

εννοόντας κούνια, μονο που δεν θέλεις ακριβώς να κάνεις κούνια

αλλά τσουλίθρα. Κι αφού ανεβοκατέβεις μερικές φορές (5-6 συνήθως) ύστερα αρχίζεις να φωνάζεις μία - μία ενοόντας οτι θα κάνεις "άλλη μία" αλλά συνήθως δεν θέλεις να κάνεις άλλη μία αλλά πολλές μία... κι εγω σου λέω οτι αυτό δεν είναι μία αλλά 21...!

Ξέρεις τι λέω Καλλιόπη,

-που χεις υπέροχο όνομα παιδάκι μου και καλά που επέμενα, κάποια στιγμή θα σου μιλήσω για την σπουδαία προ-γιαγιά μου την Καλλιόπη, στης οποία το όνομα ακούς, και θα σου πώ τι χαρισματικός και σπάνιος άνθρωπος ήταν, μεγάλη καρδιά και υπομονή η "αρχόντισα κυρία Καλλιόπη",

οτι εσείς τα παιδιά γεννιέστε για να σας χαιρόμαστε εμείς οι γονείς σας.

Για να σας καμαρώνουμε και να σας παίζουμε.

Δεν είστε αγκαρία (!) ούτε υποχρέωση...!

Άσχετο Καλλιόπη μου, αλλά καλό είναι να το ξέρεις κι αυτό.

μαζί σου έγινα, νομίζω άλλωστε οτι ήταν ώρα να γίνει αυτή η αργή και υποσεινήδητη μεταστροφή, πιο ουσιαστική(;..) πιο .... (πως να το πώ;...) πιο αντικειμενική; πιο ειλικρινής; ίσως το τελευταίο να πλησιάζει περισσότερο αυτό που θέλω να πώ, ίσως έγινα προς ειλικρινής στην εκτίμησή μου για τα πράγματα.

και η αλλάγή (ή ώριμη φάση του καλλιτέχνη πανάθεμά με..!) έγινε με το πως αντιλαμβάνομαι την τέχνη. και πρώτα πρώτα συνειδητοποιώ οτι δεν μου αρέσει/ εκφράζει/ κάνει καλύτερο άνθρωπο/ κλπ η "μοντέρνα".

ή όπως τελός πάντων την λένε αυτην την τέχνη (αν και ως τεχνική την αντιλαμβάνομαι εγω πια, χωρίς ψυχή μονο κόντρα για την κόντρα κι αντίδραση για την αντίδραση..)

δηλαδή, και για να στο πώ πιο απλά, όταν βλέπω κάτι αλλόκοτα αφαιρετικά ή οτι στο καλό είναι δεν τρέχει το μυαλό μου να βρεί τι θέλει ή δεν θέλει να πεί ο ποιητής ή ο μάστορας. το βλέπω πιο αντικειμενικά. ένα τσουβάλι κάρβουνα είναι για μένα πια ενα τσουβάλι κάρβουνα. δεν είναι η .. φαντασία του καλλιτέχνη. (συγνώμη κ. κουνέλη, εσάς είχα υπόψη...!)

λυπάμαι που δεν είμαι ετσι πια, αλλά δεν μπορώ. μπορεί να φταιξε και το περιβάλλον μου και οι επιλογές και οι επιρροές και οι προσλαμβάνουσές μου, μπορεί, πολλά πλήν όμως το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετρά.

ξέρεις,

αν/ όταν κινείσαι σε εναν συγκεκριμένο χώρο και περιβάλλον και διαφέρεις απο το περιβάλλον σου, πόσο μάλλον σε μια κοινωνία που τείνει (πάει τρέχοντας , με τα "μπούνια που λένε κι οι Μεσσήνιοι..!) στον νεοσυντηριτισμό, τότε κινδυνευεις να απομονωθείς και να χαρακτηριστείς ως γραφικός.

η κοινωνία παιδί μου είναι σαν τις εκλογές. κερδίζουν οι πολλοί, και στους πολλούς δεν είναι να πηγαίνεις κόντρα. πιάνε τους έναν έναν καλύτερα αν έχεις τέτοιες διαθέσεις (εχω πεθάνει στα γέλια τώρα..!) αλλά όχι όλους μαζί...

τέλος πάντων, η τέχνη είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό, κι εγω φτάνω ίσα με τον εξπρεσιονισμό, το παραπέρα και επόμενο, συγνώμη κιόλας αλλά δεν μου αρέσει. ("οι επαγγελματίες εκτιμούν" που λέει κι ενας φίλος, "δεν εκφράζουν γούστα και προτιμήσεις, εκτός κι εαν εκφράζουν το γούστο του πελάτη τους"....)

κι εγω θέλω να πατάω σε πιο σταθερές βάσεις πια. να μάθω τους κανόνες δηλαδή. την θεωρία.

σε κάθε περίπτωση εχω γίνει πιο ρομαντική σε οτι αφορά και .... τα κάδρα!

οι προχωρημένοι θα μπορούσαν να με χαρακτηρίσουν εως και.... πρωτόγονη(!)

σιγά σιγά όμως κοιτάω και πίσω. δεν τρέχω μονο μπροστά.

εχω γίνει ρομαντική! -αναζητώ την πλαστικότητα!- κι είναι κι αυτή μια ενδιαφέρουσα φάση....

οχι αντιθέσεις για φέτος κι έντονα χρώματα...

εκτός κι αν πρόκειται για φωτογραφίες μπε-μπέ...!

Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

μια υπερπαραγωγή της "Καλλιόπη" φιλμς...

Υπερπαραγωγή είσαι βρέ Καλλιοπάκι.... για να ξεκινήσεις καμμιά φορά χρειάζεσαι ολόκληρο εξοπλισμό.... κι ετούτο κι εκείνο...

άσε δε που τωρα τελευταία κόβεις τις λέξεις.

θέλεις πχ να πείς μπουφάν και λές "φαν"

θέλεις να πείς τουαλέτα και λές "λέτα"

θέλεις να .. πιείς γάλα και λές "άλα"

θέλεις να πείς κουνελίνα και λές "λίνα"

μήπως μου τα λές λίγο.. "μάγκικα"(!) παιδί μου; (!!)

Γι αυτό κι εγω στα σκυλιά έβγαλα δισύλλαβα ονόματα για να μην μου τα κόβεις στην μέση

Μέλι (απο το Μελίνα), Φίφης (απο το Φιντέλ) Γουίν (απο το .. Λάς Βέγκας..ελπίζω να 'ναι γουρλής αυτός ο καινούργιος ο Γουίν που βρέθηκε στα πόδια μας...)

άσχετο αλλά αυτοί που περνάνε απέξω (όπως τώρα καλή ώρα) και φωνάζουνε με την ντουντούκα οτι πουλάνε πράγματα

διάφορα πράγματα,

δεν καταλαβαίνω τι λένε.. ποτέ δεν καταλάβαιανα τι λένε

άσε που έτσι που τα λένε νομίζω οτι έχουνε κατέβει απο το διάστημα

σαν εξωγηινοι κάνουνε....

Λας Βέγκας ... κατάσταση...

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

απ άκρη σ'ακρη..απο Περίσα, Οία (αναβαθμιστήκαμε..!)

17 Οκτωβρίου 2010.Οία.

10.10.2010! "Μια Κυριακή στο τέλος του Καλοκαιριού..."

my love!

you're my love!

και που να χειμωνιάσει κιόλας κλεισούρα που εχει να πέσει εδω....
θα χουμε τουλάχιστο να λέμε οτι ξεκουραζόμαστε..!

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

Κι όσο χειμωνιάζει, τόσο εχω ανάγκη να (σε) κοιτάζω σε αυτές τις φωτογραφίες. τις καλοκαιρινές. γιατί, κάθε καλοκαίρι μαζί σου, είναι διαφορετικό. αλλιώτικο. μεγαλώνεις, αλλάζεις.. γίνεσαι αλλιώς... το περίεργο είναι οτι τελευταία μου αρέσει να ακούω παλιά τραγούδια, κι όλο κάτι να περιμένω, είναι κι αυτό μιάς μορφής ελπίδα.. κάτι να περιμένω.. ξέρω ούτως ή άλλως, οτι του χρόνου θα είναι αλλιώς.. για όλους μας. και σύν τοις άλλοις, εχω και ενα φόβο βαθύ για τα χρόνια που περνάνε. ..