Μπορεί να υπάρχουν εποχές στην ζωή μας που να μην έχουμε σάλιο. Ούτε για να γλείψουμε τις πληγές μας. Αν όμως κάποιος σου να έλεγε οτι "αυτην την στιγμή στην τράπεζα (σε Ελβετική παρακαλώ, διότι με τα χάλια του κράτους μας , είναι να μην φοβάσαι οτι θα μας τα πάρουνε κι αυτά κάποια μέρα;...) έχεις ένα πολύ μεγάλο ποσό, τι θα έκανες;" είναι πολύ όμορφο να μπορείς να απαντήσεις "τα ίδια". Να σου αρέσει δηλαδή τόσο πολύ η ζωή σου, η καθημερινότητά σου, οι φίλοι σου και ο τόπος σου, που να μην θέλεις να αλλάξεις ριζικά τίποτε, παρά να συνεχίσεις να ζείς όπως ζούσες βελτιώνοντας όμως τον εαυτό σου κι όσο μπορείς το περιβάλλον σου. Νομίζω οτι είναι μια ισχυρή σκέψη αυτή που σε κάνει να κατασταλάζεις και να βρίσκεις τι ακριβώς θές όταν πάς να χάσεις τον δρόμο σου. Ξέρω οτι τα παιδιά οφείλουν να περιπλανώνται και να πλανώνται καθώς μονον έτσι ζεί κανείς τις εμπειρίες της ζωής τελικά, πλήν όμως (και θα στο πώ σε απλά ελληνικά) να έχουν, όπως άκουσα προσφάτως, παραγωγικό εγωισμό και οχι χαζοεγωισμό που δεν τα οδηγεί πουθενά παρά σε φαυλους κύκλους. Να κάνεις για τον εαυτό σου δηλαδή πράγματα και ποτέ για τους άλλους, μετην ένοια της επίδειξης δηλ. (εκτός κι αν την έχεις δεί... Mr Wikileaks!) Να μπορείς να λειτουργείς πέρα και πάνω απο τον χρήμα ή τον πλούτο σύμφωνα με αυτά που επιθυμείς and don;t matter what they say. By just specifying your wants and needs. και να μην φοβάσαι το "τρένο". Γιατί στο τρένο μπορείς να ανέβεις και να κατέβεις όπωτε θές εσύ. Αρκεί να είσαι χρήσιμη. Ακόμη και ως λαθρεπιβάτης, να είσαι πάντοτε χρήσιμη. να έχεις δηλ. κάτι να πείς και να κάνεις.
...................
..........................................................
............................
.............
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου