ki o minas eιxe 9! .. όντως, ήταν 9 του Γενάρη..!

Allou ...γι αλλού...

7, January 2011.

Καλλιοπίτσα μου, το είδαμε, το ζήσαμε κι αυτό το "πάρκο" τον παιδότοπο της -ωραίας και μεγάλης...- Αθήνας, πλήν όμως είχε πολύ περίμενε, μπορεί και να έφταιγε η μέρα που δεν ήταν καθημερινή, κι έτσι έπρεπε να περιμένουμε απο 10 μέχρι 15 λεπτά για να παίξεις το κάθε παιχνίδι, ενω αυτό που μου έκανε κακή εντύπωση ήταν η υπερβολική τυπικότητα των εργαζομένων στο πάρκο, (παιδιά, ψύχραιμα, δεν δουλευεται και στην ΝΑΣΑ...) και η μηδαμηνή διάθεσή τους να χαμογελάσουν για να δημιουργήσουν μια κάποια ατμόσφαιρα... Στο κάτω κάτω, σε πάρκο για να φχαριστηθούν τα παιδιά πήγαμε, δεν πήγαμε σε κανα ... νοσοκομείο να μπαίνουμε στην σειρά αγέλαστοι... Ας πεί κάποιος σε αυτούς τους ανθρώπους να χαμογελάνε.. Τζάμπα είναι... κι ας μην το δούμε βαθύτερα please, για το οτι ,ενδεχομένως, να χαμογελά ο ικανοποιημένος ικονομικά άνθρωπος, δεν είναι ακριβώς ετσι τα πράγματα, το χαμόγελο οφείλει να είναι στο "πακέτο" αυτής της ιστορίας του πάρκου που εμείς τουλάχιστο πήγαμε και είδαμε....

Σωστό κι αυτό, .... park είδαμε, fun δεν είδαμε....

Ανακύκλωση, γενικώς και αδιακρίτως..

Άσχετο με το φωτογραφικό μας θέμα, αλλά χθές παιδί μου έκανα μια κυρίαρχη σκέψη. Άκου την και θα σε βοηθήσει πολύ στην ζωή σου.
Μπορεί να υπάρχουν εποχές στην ζωή μας που να μην έχουμε σάλιο. Ούτε για να γλείψουμε τις πληγές μας. Αν όμως κάποιος σου να έλεγε οτι "αυτην την στιγμή στην τράπεζα (σε Ελβετική παρακαλώ, διότι με τα χάλια του κράτους μας , είναι να μην φοβάσαι οτι θα μας τα πάρουνε κι αυτά κάποια μέρα;...) έχεις ένα πολύ μεγάλο ποσό, τι θα έκανες;" είναι πολύ όμορφο να μπορείς να απαντήσεις "τα ίδια". Να σου αρέσει δηλαδή τόσο πολύ η ζωή σου, η καθημερινότητά σου, οι φίλοι σου και ο τόπος σου, που να μην θέλεις να αλλάξεις ριζικά τίποτε, παρά να συνεχίσεις να ζείς όπως ζούσες βελτιώνοντας όμως τον εαυτό σου κι όσο μπορείς το περιβάλλον σου. Νομίζω οτι είναι μια ισχυρή σκέψη αυτή που σε κάνει να κατασταλάζεις και να βρίσκεις τι ακριβώς θές όταν πάς να χάσεις τον δρόμο σου. Ξέρω οτι τα παιδιά οφείλουν να περιπλανώνται και να πλανώνται καθώς μονον έτσι ζεί κανείς τις εμπειρίες της ζωής τελικά, πλήν όμως (και θα στο πώ σε απλά ελληνικά) να έχουν, όπως άκουσα προσφάτως, παραγωγικό εγωισμό και οχι χαζοεγωισμό που δεν τα οδηγεί πουθενά παρά σε φαυλους κύκλους. Να κάνεις για τον εαυτό σου δηλαδή πράγματα και ποτέ για τους άλλους, μετην ένοια της επίδειξης δηλ. (εκτός κι αν την έχεις δεί... Mr Wikileaks!) Να μπορείς να λειτουργείς πέρα και πάνω απο τον χρήμα ή τον πλούτο σύμφωνα με αυτά που επιθυμείς and don;t matter what they say. By just specifying your wants and needs. και να μην φοβάσαι το "τρένο". Γιατί στο τρένο μπορείς να ανέβεις και να κατέβεις όπωτε θές εσύ. Αρκεί να είσαι χρήσιμη. Ακόμη και ως λαθρεπιβάτης, να είσαι πάντοτε χρήσιμη. να έχεις δηλ. κάτι να πείς και να κάνεις.
...................

..........................................................

............................

.............

άσπρο -μαυρο σε φόντο μπέζ..

άσπρο -μαυρο σε φόντο μπέζ -1

Γενάρης 2011. 8 του μήνα. είναι ακόμη γιορτές. άλλωστε όπως λένε και οι μεγαλύτεροι για να συντηρούν ευχάριστα την καθημερινότητά τους, "οι γιορτές είναι για τα παιδιά". και μάλλον, είναι ετσι.

ο τίτλος που μου έρχεται στο μυαλό είναι άσπρο - μαυρο σε φόντο ..μπέζ..!

σαν κάρτα της Γιούνισεφ είστε!

2.1.2011 στους Ατακτούληδες

Πρωτοχρονιά! (at home!)

Κέρδισες και το φλουρί στην βασιλόπιττα,! καλότυχο να σου είναι το 2011.

το φαγάκι μας... (το πρωτοχρονιάτικο..)

και για να ..ξηγηθούμε, πρόκειται για γαλοπούλα ψητή, αλλά οχι γεμιστή, τις οποίας τα εντόσθια σωτάραμε, και εν συνεχεία μαγειρέψαμε με ρίζυ, χουρμάδες, σύκα, σταφίδες, κάστανα και καρίδια. Τεμαχίσαμε την ψητή γαλοπούλα, και την σερβίραμε με το ρίζυ της και με μαρμελάδα βατόμουρο. Καλό; Εμάς πάντως μας άρεσε. Δοκιμάστε το.

New Years Day. 2011.